Rybka ta, należąca do rodziny beloncjowatych jest kolejnym przedstawicielem labiryntowców, zamieszkujących podobne środowisko do bojowników. Nazwę swoją zawdzięczają nietypowemu zachowaniu podczas zalotów. Gdy dochodzi do tarła, wydają z siebie dźwięki przypominające skrzeczenie. Pomruki te mogą być dobrze słyszalne nawet na zewnątrz akwarium, co sprawia, że ryba ta należy do najbardziej wyjątkowych labiryntowców.
Pochodzenie
Gatunek ten występuje w wodach Indonezji, Kambodży, Laosu i Tajlandii. Zamieszkuje wody stojące, niekiedy całkowicie pozbawione tlenu, takie jak stawy, bagna, kanały nawadniające, zalane torfowiska oraz strumienie z leżącą na dnie grubą warstwą liści.
Hodowla
Skrzeczyk potrzebuje akwarium o pojemności minimum 40 litrów, które powinno być dokładnie przykryte, dobrze oświetlone, z wydajną filtracją i piaszczystym podłożem przykrytym grubą warstwą liści, np. dębowymi lub bukowymi. Wskazane są dekoracje z korzeni i kawałków drewna. Rośliny są niezbędne. W zbiorniku można umieścić mchy, anubiasy i inne łatwe w uprawie gatunki. Wskazane są też rośliny porastające taflę, gdyż ryba ta lubi się pod nimi chować i czuje się bezpieczniej. Woda powinna mieć temperaturę od 25 do 28°C, twardość od 5 do 19°n, oraz PH od 5 do 7. Gatunek ten ma spokojne usposobienie, a pewien stopień agresji, obserwowany u samców, daje się zauważyć jedynie w okresie prokreacyjnym. W jednym zbiorniku można pielęgnować kilka osobników ryb (2 samiczki i 2 samców), bez obaw o ewentualne konflikty.
Dymorfizm
Labiryntowce te dorastają do 4 cm długości. Ciała mają lekko wrzecionowate z szarobrunatnym ubarwieniem. Kolory mogą się różnić w zależności od miejsca występowania. U samców grzbiet i górna część boków połyskuje i ma niebieską barwę. Środkiem, wzdłuż linii bocznej biegnie ciemna kreska. Poniżej pojawia się brązowy kolor z jasnymi przebarwieniami, występującymi w okolicach pokryw brzusznych. Inna forma barwna to ryby, których ciała są w jasnobrązowej tonacji. Na bokach mają dwie ciemne, przerywane linie, z których pierwsza przebiega tuż pod zakończeniem grzbietu, a druga centralnie – od oka po nasadę płetwy ogonowej. Płetwa ogonowa jest zawsze dobrze rozwinięta, a jej środkowe promienie wydłużone. Wszystkie płetwy nieparzyste są przezroczyste i delikatnie obrzeżone brunatnym kolorem. Występują na nich drobne niebieskawe punkciki. Ciała samic są mniej intensywnie ubarwione, a nawet są nieco przezroczyste.
Rozmnażanie
Do tarła najlepiej przygotować nieduży, oddzielny zbiornik wypełniony do wysokości 10 cm miękką i ciepłą wodą. Należy w nim umieścić parę ryb, które na tydzień przed tarłem najlepiej oddzielić od siebie i obficie karmić żywym planktonem. Samiec buduje gniazdo z piany, co ciekawe, zazwyczaj nie pod powierzchnią wody, ale głębiej, na przykład pod szerokim liściem. W gnieździe tym umieszcza ikrę składaną przez samiczkę. W czasie zalotów rybki te wydają charakterystyczne, skrzeczące dźwięki. Ikrą opiekuje się samiec. Larwy wykluwają się po około dwóch dobach, a po 24 godzinach opuszczają gniazdo. W tym momencie należy odłowić samca. Młodym początkowo należy podawać pierwotniaki, a po 10 dniach drobniutkie, świeżo wyklute larwy solowca.
Pokarm
Skrzeczyki akceptują wszelkie drobne pokarmy suche, mrożone lub żywe (płatki, małe granulki, plankton, niewielkie larwy owadów).
Parametry
Temperatura wody – 25 – 28 °C
PH – 5 – 7
Twardość wody – 5 – 19 °n
Źródła:
- ,,Nano akwarium, Zwierzęta • Technika • Aquascaping” – Rafał Maciaszek, Paweł Zarzyński. Wydanie I, 2021
- ,,Ryby labiryntowe” – Andrzej Sieniawski. Wydanie I, Warszawa 2007
- ,,Atlas ryb akwariowych” – Wally Kahl, Burkard Kahl, Dieter Vogt. Tytuł oryginału – ,,Kosmos – Atlas Aquarienfische” 1997 rok, Stuttgart.
- ,,Atlas ryb akwariowych” – Maja Prusińska. Wydawnictwo SBM Sp. z o.o., 2016 Warszawa.
Autor: Kamila Bulanda