Betta siamorientalis

Gatunek ten został zbadany i opisany w 2012 roku przez Chanon Kowasupat, Bhinyo
Panijpan i Pintip Ruenwongsa z Uniwersytetu Mahidol przy współpracy z Tadsanai
Jeenthong z Narodowego Muzeum Nauk w Tajlandii.

Jego nazwa pochodzi od połączenia słowa Siam (Syjam) – określającego dawną nazwę
Tajlandii oraz od łacińskiego słowa Orientalis, oznaczającego wschodni/wschód.
Nawiązuje to do miejsca odkrycia oraz występowania gatunku. Jest to bojownik z
complexu splendens, blisko spokrewniony z Betta imbellis.

Holotyp został zaobserwowany i pozyskany do badań z prowincji Chachoengsao w
Tajlandii. Inne okazy były obserwowane w sąsiadujących Sa Kaeo, Prachin Buri oraz
Chon Buri. Występuje również na terenach przygranicznych w Kambodży w prowincji
Banteay Meanchey.

Siedlisko

Żyje w wodach stojących, wykorzystując rośliny do budowy gniazda, schronienia i
tworzenia swojego terytorium. W jego siedliskach obserwowane były takie rośliny jak
Eleocharis dulcis czy Leersia hexandra. Można go spotkać na polach ryżowych, w płytkich bagnach, stawach, rowach, kanałach i w innych ciekach wodnych. Wybiera obszary z bujną roślinnością, stąd często obserwowany jest przy zarośniętych brzegach większych akwenów. Preferuje wody o niższym pH, bogate w naturalne garbniki.

Wygląd

Samce posiadają ciało od ciemnobrązowego do czarnego. Pokrywa skrzelowa jest
czarna, z dwoma równoległymi i pionowymi czerwonymi pręgami. Błona pokrywy
skrzelowej jest ciemnobrązowa do czarnej z czerwonymi znaczeniami. Ich krótka
płetwa ogonowa pokryta jest czerwonym obrzeżem i cienką, czarną krawędzią. Od Betta imbellis najłatwiej odróżnić je po pokrywie skrzelowej. U siamorientalis obserwujemy czerwone paski lub ich brak.

Hodowla

Jak wszystkie Betta z complexu splendens, te również należy trzymać pojedynczo. Nie zaleca się hodować ich w grupach. Istnieją przypadki, że hodowcy trzymają je w parach, jednak taka hodowla powinna być dobrze przemyślana, a akwarium odpowiednio zagospodarowane i odpowiednio duże, by zminimalizować bójki między osobnikami. Trzeba mieć też świadomość, że niekoniecznie się to uda, ponieważ w okresie tarła samce również bywają agresywne do samic (i na odwrót). Dlatego też zalecam opierać się na regule — jedno akwarium, jeden bojownik.

Minimalne wymiary akwarium to 30-40l na jednego bojownika. Warto brać pod uwagę większą podstawę (powierzchnię dna) niż wysokość zbiornika. W akwarium powinno znaleźć się dużo roślin, w tym tych pływających, które dodatkowo zaciemnią zbiornik. Warto odwzorować ich naturalne środowisko dodając różnego rodzaju korzenie, patyki, liście — w tym liście migdałecznika morskiego. Idealne będą akwaria w typie black water, z większą ilością naturalnych garbników. Do obsadzenia świetnie nadają się mniejsze odmiany Vallisnerii.

Preferują temperaturę w zakresie 24-28°C. Woda powinna być miękka (5-12 GH) o
niższych pH – 5,5-6,5. Nie lubią mocnego ruchu wody, dlatego chcąc zamontować filtr
warto skupić się na takim z możliwością regulacji lub na gąbkowym, podłączanym do
napowietrzacza. W akwarium dobrze zamontować pokrywę lub siatkę ze względu na
to, że są w stanie bez większych problemów wyskoczyć ze zbiornika.

Przy stosunkowo dużym akwarium, z dużą ilością kryjówek, można spróbować
stworzyć zbiornik biotopowy, dodając takie gatunki, jak Trichopsis pumila czy
Trichopsis vittata, które to obserwuje się na tych samych siedliskach co Betta
siamorientalis.

Rozmnażanie

Rozmnażanie Betta siamorientalis nie różni się od rozmnażania innych gatunków z complexu splendens, które to budują gniazdo z pęcherzyków powietrza. Rybom należy zapewnić osobny zbiornik, w którym to będzie mogło odbyć się tarło. Przed połączeniem ryb należy je umieścić w zbiornikach/pojemnikach obok siebie i pozwalać na kilkuminutowe obserwacje, kilka razy w ciągu dnia. W tym czasie należy przystąpić do kondycjonowania ryb poprzez obfite karmienie, najlepiej żywym pokarmem. Kiedy samiec zbuduje pokaźne gniazdo, a na ciele samicy pojawią się pionowe paski i jej brzuch wyraźnie się zaokrągli, można spróbować połączyć ryby.

Po tarle należy samicę odseparować. Młode są bardzo malutkie, stąd duża trudność w ich wykarmieniu. Zaleca się przygotować zbiornik w taki sposób, aby był bogaty w pierwotniaki lub samemu je w odpowiednim czasie wyhodować – będzie to ich pierwszy pokarm. Następnie warto postawić na większy pokarm, w tym mikronicienie czy węgorki octowe. Po kilku dniach można wprowadzać wylęg solowca. Bardzo ważne jest to, by młode były karmione żywym pokarmem jak najdłużej

Dieta

Betta siamorientalis to zoofag, dlatego też w jego diecie powinien znaleźć się pokarm żywy oraz mrożony. Ryby z odłowu mogą wykazywać niechęć do pokarmów gotowych, jak płatki czy granulaty. W ich przypadku dobrze jest zdecydować się na jakościowe produkty zawierające dużą ilość białka odzwierzęcego. Dieta powinna być zróżnicowana, co pozwala na jej zbilansowanie.

Parametry

• pH wody: 5,5 – 6,5
• temperatura wody: 24 – 28˚C
• twardość wody: 5 – 12˚dH

Bibliografia:

1. Kowasupat, C, B. Panijpan, P. Ruenwongsa and T. Jeenthong. 2012. Betta
   siamorientalis, a new species of bubble-nest building fighting fish (Teleostei:
   Osphronemidae) from eastern Thailand. Vertebrate Zoology 62(3): 387-397
2. https://www.seriouslyfish.com/new-betta-species-described
3. https://wildbettablog.com/betta-siamorientalis/
4. https://www.fishbase.se/summary/66987
5. https://www.inaturalist.org/taxa/597160-Betta-siamorientalis
6. IBC Standards Book 2 The Wilds 2025-2026

Autor: Aleksandra Piekarniak (Colorful Fairy Betta)