Przejdź do treści
Strona główna » Artykuły » Betta dimidiata

Betta dimidiata

Została odkryta na terenie Indonezji w 1989 roku. Nazwa wywodzi się od łacińskiego dimidiata, oznaczającego ,,połowę”, ,,pomniejszony”, co widocznie odzwierciedla małe rozmiary tej rybki. 

Pochodzenie

Gatunek ten zamieszkuje systemy dorzecza Kapuas w prowincji Kalimantan Barat na terenie Borneo w Indonezji. Niewielką jego populację można znaleźć też w jeziorach regionu Danau Sentarum. 

Upodobał sobie środowisko zacienionych leśnych strumieni oraz podmokłych terenów przechodzących w małe bagna. Woda w której żyje posiada dość niskie PH, które spowodowane jest przez rozkładające się liście i inne związki organiczne. Ciekawostką jest to, że w pewnych porach roku, ryby te mogą być zmuszone do ekstremalnego sprawdzianu przetrwania. Przez kilka tygodni egzystują w wilgotnej ściółce liściowej lub w dziurach w korycie rzeki, czekając na podwyższenie poziomu wody. 

Hodowla

Gębacze te wymagają akwarium o pojemności minimum 30L. Powinna się w nim znajdować dobra filtracja z wkładem gąbkowym. Temperatura wody może się wahać od 22°C do 27°C, przy PH 5,2 – 6,5 oraz twardości w granicach 18 – 90 ppm.  Jeśli chodzi o hodowlę towarzyską to stanowczo odradza się takich praktyk. Ryby te powinno się pielęgnować w akwarium jednogatunkowym, gdyż inne ryby zwykle je stresują. 

Wystrój zbiornika powinien bazować na obrazie biotopu. Można do tego wykorzystać korzenie, liście i gęstą roślinność. Odpowiednie zacienienie doskonale odzwierciedli naturalne środowisko. 

Z roślin warto brać pod uwagę te, które są mało wymagające co do oświetlenia – na przykład Microzorium, Cryptocoryne, czy Anubiasa. Warto pamiętać o pokrywie nad akwarium, gdyż Betta dimidiata to doskonałe skoczki. 

Zbiornik dla B. dimidiata, fot. Krystian Szołek

Pokarm

W naturze ryby te polują na owady i inne małe bezkręgowce. W hodowli zwykle przyjmują suszony granulat wysokiej jakości, oraz żywy i mrożony pokarm w postaci rozwielitki, artemii czy ochotki. 

Samce B. dimidiata, fot. Krystian Szołek

Dymorfizm

Samiec B. dimidiata, fot. Krystian Szołek

Bojowniki te dorastają do 4,5 cm długości, prezentując brązowe zabarwienie ciała. Przez głowę i środek boków przebiega w kierunku nasady płetwy ogonowej ciemniejsza linia, która w połowie długości zaczyna zanikać. Podobna jest widoczna na grzebcie. Samce posiadają bardziej rozwinięte płetwy nieparzyste i brzuszne niż samice. 

Samice B. dimidiata, fot. Krystian Szołek

Rozmnażanie

Zaloty pary tego gatunku odbywają się podobnie jak u innych gębaczy. Samiec oplata ciało samicy w celu uwolnienia ikry. Zapłodnione jajeczka inkubuje w pysku ojciec przez okres od 14 do 19 dni. Po wykluciu się narybku, pozostawia się go z rodzicami, gdyż wspomaga to jego szybszy wzrost. Młode są wystarczająco duże, by przyjmować pokarm żywy taki jak artemia czy mikrorobaki. 

Samiec B. dimidiata inkubujący ikrę, fot. Krystian Szołek

Parametry

• PH wody : 5,2 – 6,5

• Temperatura wody :  22°C – 28°C 

• Twardość wody : 18 – 90 ppm

Dziękuję za pomoc w opisie tego gatunku ryby: Ukorzeniony Zoo 

Zdjęcia zbiorników biotopowych należą do :

– Kasper Wawryniuk 

– Krzysztof Szymkowiak

Źródła:

1.https://www.seriouslyfish.com/species/betta-dimidiata/

2. ,,Ryby Labiryntowe” Andrzej Sieniawski. Wydanie I, Warszawa 2007

Autor: Kamila Bulanda